Ως χρωμοΣώματα, επανακαθορίζουμε την ταυτότητά μας και θέτουμε τα δικά μας μέτρα για το ποιοι είμαστε και τι μας αρέσει.

Ψάχνουμε το δικό μας χρώμα σε έναν κόσμο που επιμένει να δείχνει γκρίζος..

[Ποιοι είμαστε] [Τι θέλουμε, τι δε θέλουμε, θέλουμε;] [Γιατί;] [Πώς;]

12 Απρ 2007

GAY ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Οι ομοφυλόφιλοι είναι ένα μέρος της κοινωνίας που έχουν βιώσει και βιώνουν το ρατσισμό. Έχει ενδιαφέρον να δούμε τι συμβαίνει μ’ αυτό το θέμα στο χώρο του σχολείου. Θα ήταν ψέμα αν έλεγε κανείς, πως δεν έχει ακούσει στο δημοτικό σχολείο, να αποκαλούν κάποιο παιδάκι αδερφή, αγοροκόριτσο, επειδή η συμπεριφορά του δεν είναι αποδεκτή…Τα «κανονικά» παιδιά, δυστυχώς έμαθαν από στενοκέφαλους γονείς ή από τη συντηρητική κοινωνία πως το διαφορετικό είναι κακό άρα και κατακριτέο! Έτσι λοιπόν κατακρίνουν, στιγματίζουν, καταπιέζουν (και καταπιέζονται), αφήνοντας στα άλλα παιδιά ψυχολογικά τραύματα-άλλωστε όπως λέγεται, τα παιδιά είναι οι πιο σκληροί κριτές…! Στο γυμνάσιο και στο λύκειο τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Πλέον τα παιδιά αρχίζουν να καταλαβαίνουν αλλαγές

στο σώμα τους και στην ψυχή τους. Αρχίζουν να νιώθουν

τι σημαίνει έρωτας, σεξουαλικότητα. Επικοινωνούν και εκφράζονται.

Οι ομοφυλόφιλοι έφηβοι όμως, δεν έχουμε, μπορούμε να πούμε, το δικαίωμα να εκφραστούμε, να φλερτάρουμε, να ερωτευτούμε !!! Κι όλα αυτά γιατί; Κάνοντας μια κίνηση, αυτόματα συμμαθητές, καθηγητές είναι έτοιμοι να κατηγορήσουν αυτή τη διαφορετική έκφραση της ανθρώπινης ύπαρξης. Πιο συγκεκριμένα:

Οι μαθητές έχουν γαλουχηθεί με το πρότυπο του άντρα που έχει γκόμενες και είναι ο «ισχυρός». Έτσι, το αγόρι που ερωτεύεται αγόρια είναι ένας πούστης με διαταραγμένη προσωπικότητα. Δυστυχώς, τα παιδιά που σέβονται αυτούς τους ιδιαίτερους συμμαθητές τους, είναι λίγα.

Από την άλλη οι καθηγητές, που υποτίθεται ενδιαφέρονται για τις νεανικές ψυχές που επηρεάζουν, στην καλύτερη περίπτωση μένουν αδιάφοροι απέναντι σε άσχημες συμπεριφορές απέναντι στους gay εφήβους. Συνήθως είναι ηθικολόγοι και κόπτονται για τη διατήρηση μιας ομαλότητας…

Αυτή η κατάσταση, σου κάνει πολύ κακό καθώς δυσκολεύεσαι να αποδεχθείς τον ίδιο σου τον εαυτό, ενώ συγχρόνως γίνεσαι εχθρός με άλλους ανθρώπους.

Ντριιιιιν! Η σχολική κοινότητα να ξυπνήσει! Ας εφαρμόσει όλα αυτά που διδάσκει με μπόλικη υπερηφάνεια βλ. ισότητα, ανθρώπινα δικαιώματα

Κλείνοντας μια σκέψη-ερώτηση: δεν είναι βίαιη η εφαρμογή πλαισίων στη επικοινωνία των τόσων διαφορετικών ανθρώπινων υπάρξεων???

Κι ένα μήνυμα: απελευθέρωσε σώμα, ψυχή και μυαλό και αποδέξου τη σεξουαλικότητα χωρίς προκαταλήψεις!

3 σχόλια:

Κώστας είπε...

Ζητώ συγνώμη προκαταβολικά για την απαισιοδοξία μου, αλλά πιστεύω ότι η αλλαγή νοοτροπίας σε μαθητές και καθηγητές θα αργήσει πάρα πολύ να έρθει.

Αυτό που μου φαίνεται αυτή τη στιγμή πιο εφικτό και αρκετά χρήσιμο για τους ομοφυλόφιλους εφήβους, είναι να αρχίσει επιτέλους να διδάσκεται η σεξουαλική αγωγή (και φυσικά θεωρώ δεδομένο ότι θα συμπεριλαμβάνει και την ομοφυλοφιλία στις φυσιολογικές μορφές έκφρασης της σεξουαλικότητας).

Andreas είπε...

Για να αλλάξουν τα πράγματα στα σχολεία πρέπει να περάσουν γενεές 14!! Και σιγά μην αφήσει η μπέμπα μπλάνς να τις βάλουν χέρι οι αδερφές... εδώ με το βιβλίο της ιστορίας και είδατε τι έγινε... Τους μισώ τους μισώ τους μισώ!!! Κομπλεξικές αδερφές!!! Επειδή είστε εσείς καταπιεσμένες δε σας φταίμε σε τίποτα! Δεν χρειάζεται να καλλιεργείτε το μίσος εναντίων μας... απλά αποδεχτείτε τον εαυτό σας όπως είναι... ηλίθιες! Αφού κι εσείς τα ίδια κάνετε, βρομιάρηδες!

Vv είπε...

Αυτα ειναι καποια πραγματα που δεν προκειται να αλλαξουν,δεν ειναι αναγκη να σε αποδεχονται ολοι,αρκει να εχεις ανθρωπους που εμπιστευεσαι και αγαπας.Αν σε αποδεχονται αυτοι τοτε οι υπολοιποι δεν σε νοιαζει τι κανουν.